Вершы пра маці

Мама, мацi, матуля...

Легенда пра маці й сына

Легенда пра маці й сына

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Калі свісталі над табою кулі і побач разрываўся ўжо снарад, святыя словы «родная матуля» ты ўспомніў у апошні міг, салдат... Твая старая змораная маці за кроснамі сядзіць у цёмнай хаце. I нітку яна ўсё прадзе, прадзе, нібы размову тайную вядзе. Пра роднага сыночка ўспамінае: «Няхай жа яму Божа памагае!..» I раптам нітка тая разрываецца, і сэрца маці ў роспачы сціскаецца. Яна хапае нітку тую, звязвае, а прадчуванне нешта ёй падказвае. I бачыць, як ляжыць сынок яе, скрываўлены, адзін у полі, помачы пазбаўлены... I маці ўжо да сына парываецца, у птушку гамаюн ператвараецца, каля сынка на полі апускаецца, вачэй змярцвелых дзюбаю кранаецца... I сын адкрыў скрываўленыя вочы, вярнуўшыся ў жыццё з адвечнай ночы, рукамі, нібы крыллем, узмахнуў — і разам з маці ў неба сігануў. Гісторыя на гэтым не канчаецца, бо птушкі часта ўночы тут з'яўляюцца: крычаць, нібы галосяць аб загінуўшых, на полі бою гэты свет пакінуўшых.Air Jordan Sneaker