Вершы пра маці

Мама, мацi, матуля...

Маці

Маці

Сярэдняя: 4.8 (12 галасоў)
Высока на ўзгорку, Між сосен і хвой, Хаціна малая Стаіць над ракой. Далёка дарога З той хаты відна, Жыве ў ёй Старэнькая маці адна. Праз вокны на шлях Паглядае штодзень, — А можа, хто едзе, А можа, хто йдзе! А потым падыдзе Ціхом да сцяны — На картках там Дочкі яе і сыны. Каторая — з дзіцем, Каторы — з сям'ёй, Каторая — ў школе, Каторы — герой! I маці ўздыхае, Бо помніць яна, Калі з іх каторы Хадзіць пачынаў. Яшчэ прыгадала, I пала сляза, Якое хто першае Слова сказаў. Былі яны разам У тыя гады, Цяпер разышліся, Каторы куды! Якому ж раней Напісаці сынку? У Кіеў, У Фрунзе, У Мінск Ці Баку? I выхад у сэрцы Старая знайшла — Пісала б адразу, Каб толькі магла. Прыйдзе лістаносец I пісьмы падасць, Не знае, якое Раней прачытаць? Ці з Омска Ад Галі, Ці з Фрунзе Фамы, Ці з Бранска Ад Валі, Ці з Мінска Кузьмы? I выхад у сэрцы Старая знайшла — Чытала б адразу, Каб толькі магла! Ды ўсіх прыгадаўшы Дачок і сыноў, Прыпомніць нямала Яна гарадоў. Успомняцца стэпы, I пушчы, і бор, I горы, I моры, I зорны прастор. I ўсе гэты месціны З ёю жывуць... Бывае, Што разам Пасылкі прыйдуць. Адкрыўшы, старая Хвалюецца шмат: Хто выслаў хусціну, А хто вінаград. I стане на сэрцы Тады весялей За добрыя весці Ад родных дзяцей. Да вокнаў падыдзе Ўсё з думкай адной — Часцей бы іх бачыць У хаце сваёй!Mercurial Victory CR7 Low