Вершы пра маці

Мама, мацi, матуля...

Сцішэлі водгукі вайны…

Сцішэлі водгукі вайны…

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Сцішэлі водгукі вайны… Зжаўцелі фота ў альбомах… А маці тыя ж бачыць сны – Як сын вяртаецца дадому. Вось там, далёка… Між палёў… Няўжо не ён сцяжынкай крочыць? Сыночак! Родненькі! Дамоў! Нарэшце, ўсё ж не маняць вочы! Ды свет ахутаў туманом – І пахіснулася прастора… А як чакала! Дзень за днём! А колькі слёз праліла – мора! Усё выглядала ўскрай сяла, Не зачыняла нават дзверы… Чаканнем толькі і жыла, Ды успамінамі, ды верай. Свае каханне праз гады, Нібы свяцільню, ціха несла… Яно ў сэрцы – назаўжды, І там яму не будзе цесна… Няўжо пачуў малітвы Бог, Пашкадаваў: ”Матуля, годзе”?! Няўжо жывы яе сынок, Нібыта ў цемру не ўходзіў?! Душа ірвецца ўжо ляцець І ледзь трымаецца за цела… Хутчэй да сыначкі – сустрэць! Ды ногі квёлыя здранцвелі… Яна крычыць: “Сыночак мой!”” Хусцінку сцягвае на плечы… Змятае сон… А перад ёй – Ізноў… Ўсё тая жа пустэча…ADIDAS ORIGINALS